Billie Jean King
Un article de Wikivisual, l'encyclopédie libre.
Billie Jean Moffitt King (née le 22 novembre 1943 à Long Beach, Californie) est une joueuse de tennis américaine.
Cette droitière a commencé sa carrière à la fin des années 1950 et s'est retirée du circuit WTA en 1983.
Sa période de domination coïncide plus ou moins avec celle d'Evonne Goolagong et surtout de Margaret Court, avant la mainmise de Chris Evert à partir de 1974-1975.
En simple, elle a gagné 12 tournois du Grand Chelem, performance d'autant plus remarquable qu'elle a disputé les Internationaux d'Australie à seulement 5 occasions (7 fois Roland Garros).
En double dames, elle totalise 16 titres du Grand Chelem (11 en double mixte).
Cinq fois numéro 1 mondiale en simple entre 1966 et 1974 (avant le classement informatique WTA) et membre du top 10 pendant 17 années au total, elle a également été numéro 1 en double pendant 12 saisons (un record), dont 8 avec Rosie Casals.
Billie Jean King est aussi la joueuse la plus âgée à avoir remporté un tournoi en simple, en s'imposant à Birmingham en 1983, à l'âge de 39 ans, 7 mois et 23 jours.
Elle est la première athlète, tous sports confondus, à avoir gagné plus de 100 000 $ en une seule saison (117 000 en 1971).
À égalité avec Martina Navratilova, elle détient le record de victoires à Wimbledon, avec 20 trophées au total (simple, double dames et mixte).
Elle est l'une des neuf joueuses à avoir gagné les quatre titres du Grand Chelem avec Margaret Smith Court, Maureen Connolly, Shirley Fry, Steffi Graf, Doris Hart, Chris Evert, Martina Navratilova et Serena Williams.
Elle a réalisé le petit Chelem en 1972 en simple, ne s'alignant pas à l'Open d'Australie.
En 1973, elle est la première présidente de la World Tennis Association.
Le 28 août 2006, les organisateurs de l'US Open ont décidé de renommer le stade de Flushing Meadows en stade Billie Jean King.
Sommaire |
[modifier] Match de légende : la “Bataille des Sexes”
Outre ses remarquables performances dans les tournois du monde entier, Billie Jean King reste célèbre pour sa victoire en 1973 contre le tennisman Bobby Riggs, numéro 1 mondial au milieu des années 1940 alors âgé de 55 ans.
En 1973, Robby Riggs est reconverti dans les matchs d'exhibition à succès. Volontiers machiste et provocateur, il a pour habitude de critiquer publiquement le tennis féminin, selon lui « inférieur à celui pratiqué par les hommes », et de clamer « qu'aucune joueuse en activité ne pourrait jamais venir à bout d'un retraîté ». Après avoir rossé Margaret Court quelques mois plus tôt (6-2 6-1), il met donc King au défi de pouvoir le battre. King, la meilleure joueuse du moment, refuse initialement le duel, avant d'accepter contre une grosse somme d'argent.
Le 20 septembre, à Houston, se tient donc la “Bataille des Sexes”, colossal évènement médiatique. Devant plus de 30 000 spectateurs et 50 millions de téléspectateurs estimés dans 37 pays, King l'emporte au meilleur des cinq manches (6-4 6-3 6-3).
Cette rencontre a été largement contestée par ceux qui, à raison, ont mis en avant l'inutilité de faire des comparaisons, hommes et femmes pratiquant tout simplement des tennis différents. Il n'en reste pas moins que ce match a considérablement crédibilisé l'image du tennis féminin dans l'opinion publique.
Remarque : bien plus tard, une rumeur persistante affirme que King aurait bénéficié d'un traitement de faveur pendant la rencontre, Riggs n'ayant soi-disant eu droit qu'à un seul service au lieu de deux. Le match s'est en réalité déroulé dans le strict respect des règles habituelles (deux engagements chacun).
[modifier] Finales en Grand Chelem (simple)
[modifier] Titres (12)
| Année | Tournoi | Adversaire en finale | Score |
| 1966 | Wimbledon | Image:Flag of Brazil.svg Maria Bueno | 6-3, 3-6, 6-1 |
| 1967 | Wimbledon (2) | Image:Flag of the United Kingdom.svg Ann Haydon Jones | 6-3, 6-4 |
| 1967 | Internationaux des États-Unis | Image:Flag of the United Kingdom.svg Ann Haydon Jones | 11-9, 6-4 |
| 1968 | Internationaux d'Australie | Image:Flag of Australia.svg Margaret Smith Court | 6-1, 6-2 |
| Ère Open: | |||
| 1968 | Wimbledon (3) | Image:Flag of Australia.svg Judy Tegart-Dalton | 9-7, 7-5 |
| 1971 | US Open (2) | Image:Flag of the United States.svg Rosemary Casals | 6-4, 7-6 |
| 1972 | Roland Garros | Image:Flag of Australia.svg Evonne Goolagong | 6-3, 6-3 |
| 1972 | Wimbledon (4) | Image:Flag of Australia.svg Evonne Goolagong | 6-3, 6-3 |
| 1972 | US Open (3) | Image:Flag of Australia.svg Kerry Melville | 6-3, 7-5 |
| 1973 | Wimbledon (5) | Image:Flag of the United States.svg Chris Evert | 6-0, 7-5 |
| 1974 | US Open (4) | Image:Flag of Australia.svg Evonne Goolagong | 3-6, 6-3, 7-5 |
| 1975 | Wimbledon (6) | Image:Flag of Australia.svg Evonne Goolagong | 6-0, 6-1 |
[modifier] Finales perdues(6)
| Année | Tournoi | Adversaire en finale | Score |
| 1963 | Wimbledon | Image:Flag of Australia.svg Margaret Smith | 6-3, 6-4 |
| 1965 | US Open | Image:Flag of Australia.svg Margaret Smith | 8-6, 7-5 |
| Ère Open : | |||
| 1968 | US Open | Image:Flag of the United Kingdom.svg Virginia Wade | 6-4, 6-2 |
| 1969 | Open d'Australie | Image:Flag of Australia.svg Margaret Smith Court | 6-4, 6-1 |
| 1969 | Wimbledon | Image:Flag of the United Kingdom.svg Ann Haydon Jones | 3-6, 6-3, 6-2 |
| 1970 | Wimbledon | Image:Flag of Australia.svg Margaret Smith Court | 14-12, 11-9 |
[modifier] Parcours en Grand Chelem (simple)
| Tournoi | 1959 | 1960 | 61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 1970 | 71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 1980 | 81 | 82 | 83 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Australie | 1/2 | V | F | 1/4 | 2e t | ||||||||||||||||||||
| Roland Garros | 1/4 | 1/2 | 1/4 | 1/4 | V | 1/4 | 3e t | ||||||||||||||||||
| Wimbledon | 2e t | 1/4 | F | 1/2 | 1/2 | V | V | V | F | F | 1/2 | V | V | 1/4 | V | 1/4 | 1/4 | 1/4 | 1/4 | 1/2 | 1/2 | ||||
| États-Unis | 1er t | 3e t | 2e t | 1er t | 4e t | 1/4 | F | 2e t | V | F | 1/4 | V | V | 3e t | V | 1/4 | 1/2 | 1er t |
V=victoire / F=finale
[modifier] Performances en double en Grand Chelem (dames, mixte)
- Internationaux d'Australie :
- Championne en double dames – aucun titre
- Finaliste en double dames – 1965, 1969
- Championne en double mixte – 1968
- Finaliste en double mixte – jamais
- Roland Garros :
- Championne en double dames – 1972
- Finaliste en double dames – 1968, 1970
- Championne en double mixte – 1967, 1970
- Finaliste en double mixte – 1968
- Wimbledon :
- Championne en double dames – 1961, 1962, 1965, 1967, 1968, 1970, 1971, 1972, 1973, 1979
- Finaliste en double dames – 1964, 1976
- Championne en double mixte – 1967, 1971, 1973, 1974
- Finaliste en double mixte 1966, 1978, 1983
- Internationaux des États-Unis :
- Championne en double dames – 1964, 1967, 1974, 1978, 1980
- Finaliste en double dames – 1962, 1965, 1966, 1968, 1973, 1975, 1979
- Championne en double mixte – 1967, 1971, 1973, 1976
- Finaliste en double mixte – 1975, 1977, 1978
|
Ère Open | (1968) Billie Jean King | (1969-71) Margaret Smith Court | (1972) Virginia Wade | (1973) Margaret Smith Court | (1974-76) Evonne Goolagong | (1977J) Kerry Reid | (1977D) Evonne Goolagong | (1978) Chris O'Neil | (1979) Barbara Jordan | (1980) Hana Mandlíková | (1981) Martina Navrátilová | (1982) Chris Evert | (1983) Martina Navrátilová | (1984) Chris Evert | (1985) Martina Navrátilová | (1987) Hana Mandlíková | (1988-90) Steffi Graf | (1991-93) Monica Seles | (1994) Steffi Graf | (1995) Mary Pierce | (1996) Monica Seles | (1997-99) Martina Hingis | (2000) Lindsay Davenport | (2001-02) Jennifer Capriati | (2003) Serena Williams | (2004) Justine Henin-Hardenne | (2005) Serena Williams | (2006) Amélie Mauresmo | |
|
Ère Open | (1968) Nancy Richey | (1969-70) Margaret Smith Court | (1971) Evonne Goolagong | (1972) Billie Jean King | (1973) Margaret Smith Court | (1974-75) Chris Evert | (1976) Sue Barker | (1977) Mima Jaušovec | (1978) Virginia Ruzici | (1979-80) Chris Evert | (1981) Hana Mandlíková | (1982) Martina Navrátilová | (1983) Chris Evert | (1984) Martina Navrátilová | (1985-86) Chris Evert | (1987-88) Steffi Graf | (1989) Arantxa Sánchez Vicario | (1990-92) Monica Seles | (1993) Steffi Graf | (1994) Arantxa Sánchez Vicario | (1995-96) Steffi Graf | (1997) Iva Majoli | (1998) Arantxa Sánchez Vicario | (1999) Steffi Graf | (2000) Mary Pierce | (2001) Jennifer Capriati | (2002) Serena Williams | (2003) Justine Henin-Hardenne | (2004) Anastasia Myskina | (2005-06) Justine Henin-Hardenne | |
|
Ère Open | (1968) Billie Jean King | (1969) Ann Haydon-Jones | (1970) Margaret Smith Court | (1971) Evonne Goolagong | (1972-73) Billie Jean King | (1974) Chris Evert | (1975 Billie Jean King | (1976) Chris Evert | (1977) Virginia Wade | (1978-79) Martina Navrátilová | (1980) Evonne Goolagong Cawley | (1981-87) Martina Navrátilová | (1988-89) Steffi Graf | (1990) Martina Navrátilová | (1991-93) Steffi Graf | (1994) Conchita Martinez | (1995-96) Steffi Graf | (1997) Martina Hingis | (1998) Jana Novotná | (1999) Lindsay Davenport | (2000-01) Venus Williams | (2002-03) Serena Williams | (2004) Maria Sharapova | (2005) Venus Williams | (2006) Amélie Mauresmo | |
|
Ère Open |
(1968) Virginia Wade |
(1969-70) Margaret Smith Court |
(1971-72) Billie Jean King |
(1973) Margaret Smith Court |
(1974) Billie Jean King |
(1975-78) Chris Evert |
(1979) Tracy Austin |
(1980) Chris Evert |
(1981) Tracy Austin |
(1982) Chris Evert |
(1983-84) Martina Navrátilová |
(1985) Hana Mandlíková |
(1986-87) Martina Navrátilová |
(1988-89) Steffi Graf |
(1990) Gabriela Sabatini |
(1991-92) Monica Seles | |
|
|
en:Billie Jean King fi:Billie Jean King ja:ビリー・ジーン・キング nl:Billie Jean King no:Billie Jean King pl:Billie Jean King pt:Billie Jean King simple:Billie Jean King sv:Billie Jean King

